پرستار ICU در خطوط مقدم: “من نمی روم شما

کلمات او نیست اما او تحویل داده و آنها را به عنوان اگر آنها بودند.

Doylestown, بیمارستان, پرستار ICU Shumi Mazzacano تا به حال دو دختر در یک تماس FaceTime مشتاق به شنیدن آنچه که آنها می دانستند که خواهد بود که آخرین کلمه از مادر خود در بیمارستان زده با COVID-19.

با وجود عذاب مجبور جدایی یکی از این بیماری همه گیر را بیرحمانه ترین جملات Mazzacano گفت: دختران ساخته شده یک انتخاب “از عشق” به انتخاب کردن برای مراقبت از آسایش به جای آن از یک دستگاه تنفس مصنوعی.

هر چند دقیقه به دور آنها نمی تواند در بالین است. هیچ بازدید کننده مجاز است.

“دلخراش بود و من می خواستم آنها را به لحظه ای که می گویند نهایی خود خداحافظی” گفت: Mazzacano که آورده تلفن همراه خود را به اتاق بیمار و تماس در حالی که مادر خود را هنوز هم هشدار.

از طریق دختران’ sobs آمد عبارت از عشق و قدردانی اما از طریق هواپیماهای بدون سرنشین از باد اکسیژن و مادر خود را از واکنش بیش از حد سخت را برای آنها به کشف.

Mazzacano از بالین می تواند از ایجاد زحمت کشیده کلمات.

“او گفت:” من شما را دوست دارم.’ “

“که بخشی از آن لحظه ای صمیمی … من فکر نمی کنم که همیشه آن را فراموش کرده ام” گفت: Mazzacano او صدای ترک خوردگی. “او اولین بیمار من که گذشت بدون یک از اعضای خانواده وجود دارد. این روده غم انگیز.”

یک نگاه در داخل

در بیش از 28 سال از ارائه مراقبت Mazzacano است به مرور در جهان است که سخت است برای انتقال به کسانی که زندگی در خارج از بیمارستان و دیوار که در آن خیابان های آرام و توقیف جوامع نشان می دهد فقط یک تکه از تلفات و COVID-19.

چند گرفتن یک نگاه اجمالی در داخل دیلستون ICU بیمارستان واحد که در آن بدحال از بیماران دراز مستعد چهره را در هم ریخته اتاق با لوله وریدی قطره خطوط و beeping ماشین که پرستاران در صورت سپر و حجیم حفاظت تجهیزات باید حرکت برای رسیدن به یک بالین.

“زمانی که شما عزیزان در گذر است در شما وجود دارد باید برای نگه داشتن دست خود را به اجازه می دهد آنها را به احساس گرما از پوست شما است. بیمار دریافت نمی کند و این عزیزان نیست” گفت: Mazzacano.

او و همکاران او می دانم که کلمات خود را لمس نقش خود را به عنوان یک پل و مسنجر بین بیماران و خانواده ها همه بخشی از خود را گسترش نقش.

درمان بیمارانی که بدحال جدید نیست. اما انزوا و طبیعت غیر قابل پیش بینی از ویروس هستند.

در غیاب خانواده و پرستاران نشستن در خود bedsides آرامش آنها را با مسواک زدن موهای خود را با نگه داشتن دست خود را مالش پشت خود را و یا حتی اصلاح یک نجیب زاده ،

مانند هر کس در واحد Mazzacano که با این نسخهها کار از 7:30 صبح تا 7:30 p. m. سه روز در هفته است چیدن اضافی شیفت به عنوان برخی از همکاران که تنها پدر و مادر باید حد ساعت به کاهش قرار گرفتن در معرض.

در یک زمان و در اوایل این هفته, 14 بيمار چسبیده به زندگی در داخل دیلستون مراقبت های ویژه واحد بیشترین متصل به فن و پمپ. در مجموع دیلستون تا به حال 40 COVID-19 بيمار که از روز شنبه و تعداد در حال افزایش است هر روز.

سه نفر از کسانی که بيماران از همان خانواده است.

“دو نفر از آنها در حال مبارزه برای زندگی خود گفت:” Mazzacano. یک مادر و دختر بودند در حداکثر اکسیژن پشتیبانی می کند. پدر از بيمارستان مرخص شده بودند هفته گذشته مجدد دوشنبه شب.

“زمانی که من او را دیدم نورد در من احساس بد,” او گفت:. “ما در تلاش برای متوقف کردن توسط همسرش بنابراین او می تواند یک نگاه اجمالی از او را از طریق درب شیشه ای دارد و خیلی تجهیزات در سالن ما نمی تواند حرکت در اطراف تخت ونتیلاتور.”

یک روز Mazzacano متصل همه سه نفر از طریق FaceTime با زوج دیگر که زندگی در خارج از دولت است.

“او با فرزند خود صحبت کردن به مادر گفتن او را به مبارزه نمی دهد که آنها مورد نیاز او و این که او قوی بود و می تواند از طریق این” Mazzacano گفت: “زن و شوهر بود و التماس در اتاق دیگر گفت:” من خواهد شد مراقبت از شما را هنگامی که شما دریافت صفحه اصلی … لطفا من را ترک نمی کند.’ “

“آن را قریب به اتفاق به دیدن چگونه یک خانواده می تواند بسیار ویران به دو عزیزان در حداکثر حمایت از زندگی و پدر و مادر دیگر مثبت در حال حاضر یک بیمار در ICU دوباره گفت:” Mazzacano.

FaceTime ارز دشوار است برای نوه او گفت که برای دیدن عزیزان متصل به دستگاه تنفس و لوله.

برخی از بیماران ترجیح می دهند که این مکالمه مجازی.

“من تا به حال یک بیمار که گفت که او احساس تنهایی می کنم اما زمانی که من ارائه شده برای اتصال او را با خانواده اش, او نمی خواست به او تلاش شد تا به شدت به نفس و ترس از آن باعث می شود فشار عاطفی برای همسر و پسران,” او گفت:. “او است که هنوز هم در اینجا مبارزه برای زندگی خود را.”

زمان امید هستند زودگذر

ویروس’ روش حمله یواشکی و غیر قابل پیش بینی به سرعت تحت تاثیر بیمارانی که به نظر می رسد نسبتا پایدار است.

“آنها در صحبت کردن و تنفس خود به خود اما به سرعت کاهش — مانند یک سوئیچ نور,” Mazzacano گفت.

با COVID-19, ریه های خود را در حال شکست و آنها نمی توانند در دیدار با بدن تقاضا برای اکسیژن است. همراه با کاهش اکسیژن ترس در بيماران چهره آنها به عنوان نفس نفس به نفس.

“شما سعی می کنید به نگه داشتن آنها را آرام و به آنها اطمینان ‘شما خوب هستند. تنفس آهسته در خود بینی و دهان خود را’ … شما سعی می کنید به آنها را آرام. وجود دارد بسیاری از وحشت زیرا آنها می ترسند این است. هیچ کس می خواهد به یک دستگاه تنفس.”

پرستاران و درمانگران تنفسی با استفاده از تکنیک های مراقبه برای آرامش بیماران و کاهش اضطراب است.

“من به شما از آنها بخواهید چشمان خود را ببندید و من نفس با آنها به طوری که آنها می توانید به دنبال نفس من و من به آنها اطمینان. ‘ما به شما … ما حق در اینجا.'”

با برخی از بیماران او باید حد تماس خود ایمنی و امنیت خانواده و صحبت از طریق پنجره های شیشه ای.

“یک آقایی از من خواست به ماندن در اتاق خود گفت:” Mazzacano. “او گفت که او ترسیده بود و نیاز به تماس با انسان. من در آنجا ماند تا زمانی که من می توانم.”

او سپس جدا پرده در اتاق خود را به او نشان داد که در آن او می تواند دیده می شود از طریق شیشه و گفت: “من شما را ترک نمی کند.”

بیماران او گفت: فوق العاده درک و شجاع است.

یک بیمار در اوایل 40s که وزن بیش از حد قرار داده می شود و در یک موقعیت مستعد می دانست آنچه که او مواجه شد و که به اندازه محدود خود را درمان. هنوز هم او نمی تواند تکان بیان پذیرش هنگامی که او گفت که او نیاز به یک دستگاه تنفس مصنوعی برای تنفس. “او فقط چشمان خود را بسته و راننده سرشونو تکون دادن سر خود را.”

او ارائه شده به تماس تلفنی با خانواده “او را تکان داد سر خود را.”

“حتی اگر او را درک … که تحقق می بینید زمانی که یک بیمار می داند که این ممکن است آن را … که بخش بسیار دشوار است.”

او گفت: پرستاران چسبیده به امید و تشویق بیماران که در حال نشان دادن پیشرفت به عنوان سطح اکسیژن افزایش یابد و بیماران بیشتر وعده های غذایی را. “اما همه که کار سخت … آن می تواند به سرعت تغییر.

“آنها را به گام های اکسیژن و سپس آنها را به 86 درصد حداکثر اکسیژن حمایت” گفت: Mazzacano اضافه کردن تعداد کسانی که کشنده هستند و نیاز به فشرده تنفسی مداخله.

“آنها در حال مبارزه برای هر نفس و گاهی اوقات کوچکترین تحریک یک تغییر کوچک از بدن خود را می توانید قرار داده و آنها را ‘لبه’ و آنها را در ونتیلاتور. میزان مرگ و میر بالا می رود فوق العاده پس از قرار دادن در دستگاه تنفس.”

Mazzacano و همکاران او می خواهند به وجود داشته باشد در پایان و به آنها هشدار برای بدن سیگنال های حذف ضربان قلب و سطح اکسیژن و یک رنگ مایل به آبی به پوست است.

“من نمی خواهم مردم را به مرگ به تنهایی; ما نگه داشتن دست خود را به آنها بگویید که خانواده آنها را دوست دارد. ما ممکن است تنظیم مورفين میگذرد برای راحتی. و ما اجازه دهید آنها را می دانیم که آن را خوب به آن بروید.”

جامعه و رفاقت

با هر بیمار Mazzacano از دست می دهد, عاطفی, زخم های عمیق تر. اما در واحد طبقه او را نگه می دارد صورت شجاع. “ما باید قوی برای بیماران و اعضای خانواده,” او گفت:.

او تساوی قدرت از غلیان احساسات جامعه حمایت از نشانه های کارت و اهدا وعده های غذایی. یک نوع حرکت او به ارمغان آورد به اشک او به عنوان راه می رفت از طریق بیمارستان ورودی یک روز هنگامی که او اتفاق افتاد به نگاه کردن.

“من تو را دیدم یک رنگ روشن, فلورسنت, yellow rock با هشتگ #nursesrock,” او گفت:. “چیزهایی که دوست دارم بلند شما و اجازه می دهد تا شما را به انجام کار خود را بهتر است.”

داخل Mazzacano ندارد به جستجو کنون برای حمایت زیرا همانطور که در زمان جنگ وجود رفاقت در میان همسالان.

“ما از هر یک از دیگر; ما به یکدیگر کمک کنیم. اگر ما کسی را دیدن و تاکید ما گام در. ما به آنها می گویم ” برو ما این است.’ “

کارکنان در این واحد می دانم که نشانه هایی از خستگی.

“خواهیم دید کسی تکان دادن و ما می دانیم که آنها نمی ناهار; ما می دانیم که خوردن و که از آنجا که ما پوشش هر یک از دیگر برای ناهار.”

هر هفته به ارمغان می آورد چالش های جدید است.

“در آغاز آن را واقعا استرس زا یادگیری چگونه برای محدود کردن قرار گرفتن در معرض به چه منظور به PPE خاموش,” او گفت:. “این چیزهای کوچک ما هرگز تا به حال به فکر کردن در مورد. سپس آن را چگونه پیدا کنیم منابع?”

اتاق عمل و پرستاران از بخش های دیگر سازمان دیده بان هر یک از دیگر همین و اوردن دنده محافظ مطمئن شوید هر مرحله و احتیاط این است که به دنبال. این فرایند دشوار می تواند تا چندین دقیقه.

“همه چیز آهسته و هدفمند با حفاظت; شما نمی توانید به عجله به انجام هر چیزی — حتی اگر شما ممکن است شنیدن دستگاه بوق بزند و یا سطح اکسیژن رها کردن یک بیمار.”

عدم قطعیت بافندگی

Mazzacano نگرانی در مورد که در حال رفتن به محل خود را هنگامی که در بیمارستان بازگشایی به زودی برای اعمال جراحی الکتیو و ناظران بازگشت به اتاق عمل.

با این حال موجی از بیماران از خانه های سالمندان بسیاری از خانواده ها در حال حرکت به دور از, درمان تهاجمی پس از “نه زنده” سفارشات. او انتظار دارد که مرگ و میر بیشتر به آمده به عنوان یک نتیجه از آن است.

در حال حاضر به عنوان محافظ روش ریشه دوانده در روال کار منبع استرس معطوف به احساسی چالش های مراقبت از بیمار و حتی مراقبت از خود.

صدمات روز به طور معمول حل و فصل در شب.

در خانه او می خوابد در زیرزمین و اجتماعی فاصله گرفته از شوهرش او 19 ساله و 22 ساله ، “حتی زندگی در خانه مختل شده است” گفت: Mazzacano که نتواند او را خواب و آداب و رسوم.

ذهن او به ناچار سرگردان به بیماران اخیرا یک مرد است که در 50s. “است که می تواند شوهر من. که می تواند به من.”

هنگامی که او را در جامعه در صحنه اتفاق می افتند در فروشگاه مواد غذایی و یا در پمپ گاز نگرانی او.

“این ناراحتی من وقتی که من مردم راه رفتن در اطراف با N95 ماسک در سوپر مارکت ها و پوشیدن دستکش و دست زدن به همه چیز و سپس دست زدن به چهره خود را نه مطابق با اصول بهداشتی در بین” گفت: Mazzacano.

یک زن که او را دیدم پمپ گاز “در او N95 ماسک و دستکش; پمپ گاز لمس فرمان رسیده به کیف پول خود را قرار دادن کارت در کیف پول خود را و سپس لمس روی صفحه نمایش تلفن خود را با این دستکش.”

Mazzacano می داند که وجود دارد برخی از افرادی که اخراج تهدید ویروس.

“برای مردم واقعا آن را درک, من دوست دارم آنها را به تجربه یک روز در اینجا.”

Mazzacano تشبیه آن به هرج و مرج “فیلم می بینید از بیمارستان ها در کشورهای دیگر … راه مردم در حال اجرا در اطراف به عنوان آلارم از هواکش در حال تنظیم کردن مانیتور و IV, پمپ, beeping و پزشکان و پرستاران به معنای واقعی کلمه فریاد به دلیل سر و صدا و چقدر سخت است شنیدن زیرا ما صدای گنگ و مبهم است زیرا ما باید ماسک صورت و سپر است.”

همانطور که در حال حاضر او می بیند کمی اطمینان که او چشم انداز در داخل دیوارهای واحد مراقبت های ویژه تغییر خواهد کرد. “به نظر می رسد هرگز پایان … شما نمی دانید که اگر آن را به پایان.”

اما Mazzacano مانند او بيمار است به یاد او به تنهایی است.

“این احساسات و تجربه های تکرار در سراسر واحد من,” او گفت:. “ما را تبدیل به لینک به بیماران و خانواده های آنها برای زنده نگه داشتن امید به نگه داشتن آنها را در مبارزه و یادآوری آنها را آنها را عمیقا دوست داشت.

“من سپاسگزار برای ادامه عشق و حمایت از خانواده, همکاران, دوستان و جامعه. این یک یادآوری است که ما وجود دارد نه فقط برای کسانی که با تحمیل COVID بلکه به خاطر تمام کسانی که در اطراف ما امن و سالم است.”

هنوز این ایده از کاهش اجتماعی فاصله محدودیت همراه با بحث از مردم مشتاق به بازگشت به ورزشگاه باعث ترس او.

“این مرا می ترساند چرا که هیچ درمانی وجود دارد, هیچ واکسن و ما در حال اجرا هستند از PPE. چیزی که مرا می ترساند این است که این خواهد رفت و ما اجرا خواهد شد از PPE … ما هنوز هم باید برای مراقبت از این بیماران است.”

Mazzacano می داند که هر کس دیدگاه ویروس متفاوت است اما با تاکید بر تضاد بین این دیدگاه در داخل بیمارستان ها و نظر خارج است.

“همه چیز بسیار بکر و مسالمت آمیز در خارج از بیمارستان و حتی در داخل بخش های بیمارستان آن را آرام … مردم نیست بازدید از اعمال جراحی الکتیو هستند لغو شده است. هیچ بیمارستان به نظر می رسد در حال حاضر مشغول.

“اما در داخل این دیوار آن را ضرب وشتم.”

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.net

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>